บทที่ 104 ปากแข็ง

"คุงแม่" เสียงใสดังขึ้นพร้อมเสียงฝีเท้าเล็ก ริมฝีปากฉีกยิ้มกว้างด้วยความดีใจ มือเล็กลากกระเป๋าอย่างอิหลุกขลุกขลักมาหาคนเป็นแม่ที่ยืนรออยู่หน้าโรงเรียน

"คิดถึงจังเลยค่ะ" นาวโน้มตัวลงไปหอมแก้มนุ่มนิ่มของลูกสาวด้วยความคิดถึง

"วังนี้คุงแม่ย้องไห้ไหมคะ"

"ไม่ร้องแล้วค่ะ แม่ไม่อยากให้พาฝันเป็นห่วง แม่จะเข้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ